, , ,

Phd café (28-mei): Krijgt een vreemde overheid het voor het zeggen in Nederland?

Phd café

In februari is bij Platform INS de Phd café gestart. Iedere maand komen er (pas)gepromoveerde onderzoekers langs om hun belangrijk onderzoek in gewone mensentaal met ons te delen.

Op 28 mei stelt dr. Merel Kahmann de vraag:

Krijgt een vreemde overheid het voor het zeggen in Nederland?

In Nederland wonen honderden duizenden mensen met een niet-Nederlandse komaf. Vaak bestaat de angst dat de overheden van de landen waar zij vandaan komen het voor het zeggen willen hebben. Merel Kahmann onderzocht in hoeverre een buitenlandse overheid, in sommige gevallen zelfs met actief beleid hierop, invloed kan hebben op burgers in Nederland. Kahmann komt ons haar bevindingen vertellen op donderdag 28 mei 2015.

Programma
19.15 – 19.30: Inloop
19.30: Start presentatie dr. Merel Kahmann
20.15 – 21.00: Vragenronde
21.00: Einde

Aanmelden
Niet verplicht, maar wordt zéér op prijs gesteld (i.v.m. de voorbereidingen).
Vul het formulier in op: http://bit.ly/phdcafe

Over de spreker
Merel Kahmann begon na een reis door Zuid-Amerika in 2003 aan haar studie Culturele Antropologie aan de Universiteit van Utrecht. Zij rondde haar Bachelor opleiding af met een onderzoek naar meervoudig gehandicapte kinderen in Zuid-Afrika. Voor haar master Migration and Ethnic Studies aan de UvA deed zij onderzoek naar de vrijwillige terugkeer van de Afghaanse vluchtelingen in Nederland. In 2009 begon zij als promovenda aan de Universiteit van Leiden. Zij deed onderzoek naar de invloed van het Marokkaanse overheidsbeleid op Marokkaanse Nederlanders. 

, , ,

Willen moslims wel in Nederland begraven worden?

Waar willen Nederlandse moslims begraven worden en waarom?

De eerstvolgende Phd café is op donderdag 30 april, daar staat de vraag centraal: Willen Nederlandse moslims wel in Nederland begraven worden?

Het is niet altijd vanzelfsprekend dat moslims die hun hele leven in Nederland hebben gewoond ook in Nederland begraven worden. Hier kunnen redenen aan ten grondslag liggen zoals de wens om terug te keren naar het moederland of onzekerheid over de toekomst van Nederland. De volgende Phd cáfe van 30 april gaat over de vraag waarom dat zo is.

Dan komt Khadija Kadrouch-Outmany vertellen over Islamitische begrafenissen in Nederland en België. In haar proefschrift behandelde Kadrouch de nadruk op de vele betekenissen en functies van rituelen en gebruiken rondom de begrafenis.

Aanmelden
U kunt zich alvast aanmelden via: http://bit.ly/phdcafe

Programma

19.15 – 19.30: Inloop
19.30: Start presentatie dr. Khadija Kadrouch-Outmany
20.15 – 21.00: Vragenronde
21.00: Einde

Locatie

Platform INS
Rochussenstraat 221 Rotterdam

 

, , ,

Verslag: “Eigen Wijzen” met de Denker des Vaderlands

Op dinsdagavond 4 februari was René Gude, Denker des Vaderlands, op bezoek bij Platform INS. In het kader van het project “Eigen Wijzen” vertelde hij over zijn leven en zijn visie op de Kunst van het Samenleven.

Rene Gude tijdens 'Eigen Wijzen' - Platform INS

“Als stand-up filosoof doe ik aan sit-down stand-up filosofie. Ik heb namelijk nog maar één been.” Met deze woorden opent René Gude de avond. Hij vertelt dat hij ernstig ziek is en dat zijn leven daardoor in een stroomversnelling is gekomen. Maar uitweiden over zijn persoonlijke situatie doet hij niet. Het is tijd voor meer filosofische gedachten. Volgens Gude doorloopt een mens vier levensfasen: de ‘nu ik’- fase (van 0 tot 25 jaar), de ‘nu wij’-fase (vanaf 25 jaar), de ‘nu zij’-fase (vanaf 56 jaar) en de ‘nu hier’-fase (vanaf 70 jaar). In de eerste fase draait het volgens Gude vooral om de ontwikkeling van de eigen identiteit, iemand worden. In de volgende fase gaat men in associaties met anderen het leven leiden. Zich inzetten voor andere, jongere generaties gebeurt in de ‘nu zij’-fase. Na het 70ste levensjaar breekt een nieuwe fase aan: nu hier. In deze fase draait het om ‘onbedrijvigheid bedrijven’ en het loslaten van het leven. Gude besluit: “Ik vind het leven maar een buitengewoon bewerkelijke zaak”.

Na de middelbare school startte Gude met een studie aardrijkskunde. Maar omdat dit hem niet beviel, maakte hij de overstap naar filosofie. Tijdens zijn studie werkte hij als conciërge bij de Internationale School voor Wijsbegeerte (ISVW). Na een studieloopbaan van 14 jaar, ging Gude aan het werk als hoofdredacteur bij Filosofie Magazine. Na een paar jaar keerde hij terug bij ISVW. Deze keer als directeur.

IMG_7223

De Kunst van het Samenleven

Gude kan zich goed vinden in de visie dat samenleven een kunst is die we onder de knie moeten krijgen. Onze levenswijze is compleet veranderd in vergelijking met 200.000 jaar geleden. De natuurlijke manier waarop mensen met elkaar samenleven wordt al lang niet meer beoefend. Een netwerk van maximaal 150 personen is natuurlijk en daarin kan men het met elkaar uithouden. De wereldwijde tendens om naar de stad te trekken, staat hiermee dan ook op gespannen voet. In steden leven namelijk veel meer mensen. Waar komt deze drang vandaan om naar de stad te trekken?

Samen met het publiek denkt Gude na over deze vraag. Iemand oppert dat er in steden meer te doen is, dat je er meer kunt meemaken. Een ander noemt de welvaart die groter is in steden en de veiligheid die men er kan vinden. Gude ziet juist dat we onrustig worden van zoveel mogelijkheden. Het breken met oude levensvormen is makkelijker in de stad. Echter, het creëren van nieuwe levensvormen is nog niet zo’n eenvoudige opgave.

Om het in een stad met elkaar uit te houden, zijn er kunstmatige vormen van samenleven nodig, zo stelt Gude. Als er zoveel mensen dicht op elkaar leven, dan moet de kunst van het samenleven ontwikkeld worden. Zo hebben we samen programma’s ontwikkeld om het stadsleven gemakkelijker en aangenamer te maken. Gude noemt vier programma’s: sport, kunst, filosofie & onderwijs en religie. Alle vier programma’s beoefenen we vrijwillig en spelen zich af in een zaal met stoelen waar we op gaan zitten, kijkend naar datgene wat ons geboden wordt. Maar de belangrijkste overeenkomst is dat we met behulp van deze programma’s geoefend worden ons in te leven in mensen die we niet kennen. Oorlogsdrang en agressie wordt zo gekanaliseerd in een geregeld spel. Een vaardigheid die je alleen maar nodig hebt in een stad waar je samen moet leven met meer dan 150 mensen.

IMG_7257

Politieke clubs

Tot slot brengt Gude nog een advies uit aan de toekomstige regering. Hij onderscheidt drie manieren om politieke clubs te vormen: 1) men vormt een club in het belang van de betrokkenen (liberaal),  2) men vormt een club rondom een idee, en stelt alles in staat om het doel te bereiken (socialistisch) en 3) men wil de samenleving inrichten teruggrijpend op traditie en ervaring. Wat gebeurt er nu als deze clubs zich gaan bezighouden met de kunst van het samenleven? Liberalen willen dat iedereen tolerant is, wat uitmondt in een onverschillige, individualistische houding. Socialisten willen dat iedereen solidair is, maar heeft aan afkeer van het hier en nu en zet alles in dienst van een ideaal dat koste wat kost bereikt moet worden. Traditionalisten blijven hangen in het verleden, waardoor het hun ontbreekt aan innovatief vermogen. Deze nadelige gevolgen kunnen volgens Gude vermeden worden als de drie clubs met elkaar samenwerken en elkaar zo in evenwicht houden.

IMG_7237

Tot slot

Met dit laatste advies kwam de eerste bijeenkomst van “Eigen Wijzen” tot een einde. Het was een interactieve en laagdrempelige avond, waarin spreker en publiek met elkaar van gedachten wisselden over de kunst van het samenleven. Houd de website van Platform INS in de gaten voor informatie over de volgende editie van “Eigen Wijzen”.


, , ,

Drie lezingen over Fethullah Gülen, zijn gedachtegoed en de Gülenbeweging

 

De afgelopen weken is Turkije veelvuldig in het nieuws. Waar kranten berichten over een corruptieschandaal waar zonen van ministers bij betrokken zouden zijn, spreekt de Turkse premier Erdogan over een duister complot om zijn regering omver te werpen. Schuldigen zijn volgens hem Europa, Amerika, Israël en hun Turkse compagnon: de islamgeleerde Fethullah Gülen en zijn aanhangers. Dit is opmerkelijk omdat tot voor kort door Nederlandse opiniemakers aangenomen werd dat Erdogan en Gülen twee handen op één buik waren.

Wie is Fethullah Gülen? Wat wil hij allemaal bereiken? In hoeverre heeft Gülen een politieke agenda? Hoe liggen de verhoudingen nou precies tussen Erdogan en Gülen? Welke rol speelt Gülen en de Gülenbeweging in deze corruptiezaak? Allemaal vragen die rijzen na het lezen van de berichten die de afgelopen tijd in de kranten verschenen.

In januari en februari 2014 organiseert Platform INS drie introductielezingen respectievelijk over Fethullah Gülen, zijn gedachtegoed en de Gülenbeweging. Middels deze lezingen krijgt u de mogelijkheid om meer inzicht te krijgen op deze drie vlakken. Er is ook gelegenheid om vragen te stellen.

U bent van harte uitgenodigd om deze lezingen bij te wonen.


  • Datum:                     30 januari, 6 februari en 20 februari
  • Locatie:                    Rochussenstraat 221 te Rotterdam
  • Tijd:                            Inloop vanaf 19:30
    Aanvang 20:00
    Eind 22:00 uur

Voor inhoudelijke informatie: Alper Alasag: a.alasag@platformins.nl of 06 5888 6141.

Voor organisatorische vragen: Nynke van der Veldt: n.vanderveldt@platformins.nl of 010-2400015.


Platform INS is een non-profit organisatie die de burgerschapszin, maatschappelijke participatie, solidariteit en respect voor diversiteit in de Nederlandse samenleving wil bevorderen. INS doet dit door mensen samen te brengen met verschillende activiteiten en projecten als cursussen, symposia en publicaties. INS put haar inspiratie onder andere uit de inzichten van Fethullah Gülen.

Gülen en Sartre over de verantwoordelijkheid

De langverwachte zomerse hitte heeft gelukkig geen problemen op het spoor veroorzaakt, waardoor de bijeenkomst weer begint met een inleiding van Gerrit Steunebrink. Maar niet voordat ieder ter gelegenheid van deze laatste keer, en vanwege de hitte, een lekker ijsje heeft gegeten.

Inleiding
Daarna legt Steunebrink uit dat Jill Carroll een dialoog tussen atheïsten en theïsten nodig vindt en daarom in hoofdstuk 5 een gesprek tussen het atheïstisch existentialisme van Jean Paul Sartre (1905 – 1980) en Fethullah Gülen construeert. Het gespreksonderwerp zal voornamelijk het begrip verantwoordelijkheid zijn, verantwoordelijkheid voor de eigen daden.

Verantwoordelijkheid
Hoewel Gülen in het verleden het existentialisme heeft bekritiseerd, is Carroll, in de geest van Gülen, van mening dat er oprechte relaties en respect kunnen bestaan tussen mensen die heel erg van mening verschillen. Vervolgens geeft ze een uiteenzetting over de invalshoeken van Sartre en van Gülen ten opzichte van verantwoordelijkheid, wat leidt tot haar synthese: Sartre en Gülen zijn beide van mening dat de mens moet handelen en dit niet mag afschuiven op een ander. Je komt dan uit bij mensen die voor hun handelen verantwoordelijkheid kunnen dragen en die Steunebrink beeldend een soort superhelden noemt. Deze mensen doen het goede omwille van het goede, en om hen te vormen is onderwijs nodig. Hiermee zijn we weer aanbeland bij Gülen.

Pauze
Na de inleiding volgt een korte pauze, waarin uiteraard wordt gesproken over de huidige situatie in Turkije, maar ook over allerlei verschillende culturele projecten waarin veel deelnemers actief blijken te zijn. Na vijf bijeenkomsten heeft men elkaar toch wel leren kennen, zeker ook door de steeds duidelijke discussies, het elkaar aanvullen, maar eveneens door het elkaar constructief tegenspreken.

Gülenonderwijs in de praktijk
Na de pauze komt een aantal vragen van deelnemers aan de orde, zoals hoe het onderwijs van Gülen in de praktijk is geregeld. Het vormen tot goede en verantwoordelijke mensen is namelijk niet eenvoudig, en men vraagt zich af of daarbij ook straffen worden toegepast. Zover de deelnemers dat op basis van hun kennis en ervaring kunnen inschatten, zal dat niet het geval zijn. Gülen zegt immers dat iedereen door het goede te doen een voorbeeld moet zijn voor anderen. Vertaald naar het onderwijs betekent dit dat een goede docent vooral een voorbeeldfunctie heeft.

Dialoog
Het boek gaat voortdurend over het vinden van overeenkomsten, wat bij een deelnemer leidt tot de vraag of dat nou het doel is van dialoog. “Is het niet zo dat mensen door met elkaar in gesprek te gaan, vanzelf dichter bij elkaar komen?” Volgens Steunebrink zou je het begrip dialoog moeten differentiëren en onderscheiden voor bepaalde situaties, bijvoorbeeld ‘de dialoog van het dagelijks leven’. Hierbij moeten mensen, ondanks hun verschillen, correct met elkaar omgaan. Door te differentiëren kan men, ook zonder het op alle punten eens te zijn, toch gezamenlijk iets ondernemen. Hierop wordt aangevuld dat volgens Gülen dialoog begint bij het vinden van overeenkomsten, daarbinnen kan verscheidenheid besproken worden, en vervolgens wordt naar oplossingen gezocht voor gedeelde problemen. Belangrijk hierin is dat iedereen zijn eigenheid mag en kan behouden.

Afsluiting
Volgens dit laatste uitgangspunt kan het boek wel geslaagd worden genoemd. Maar aan de andere kant geeft het te weinig informatie over Gülen en is het duidelijk niet wetenschappelijk opgezet. Maar dat neemt niet weg dat deze eerste door Platform INS georganiseerde leesgroep is aangeslagen. De samenstelling van de groep heeft daar veel aan bijgedragen: een godsdienst- en cultuurfilosoof als inleider, een deelnemer die vanwege zijn kennis over de denkbeelden van Gülen veel aanvullende informatie kon verstrekken, en verder deelnemers die vanuit studie, ervaring en expertise zinvolle bijdragen leverden aan een opbouwende discussie.

 

Bettina J. Mulder
25 juni 2013