UITNODIGING BOEKLANCERING

  “Fethullah Gülen als een islamitische geleerde”
 
Vrije Universiteit, 12 september (19.00 inloop, START om 19.30 uur)
 

Het is een drukke zomer geweest met veel rumoer. Met de opmars van IS(IS) vroegen sommigen zich af hoe islamitische leiders op deze groep zouden reageren. Een zeer bekende islamitische geleerde, Fethullah Gülen, zei onlangs over IS(IS): 

Fethullah Gülen persbericht

“De wrede en onmenselijke acties van de terreurgroep IS (Islamitische Staat) schuilt zich achter een valse religieuze retoriek”

En: 

“Iedere aanval, onderdrukking of vervolging van minderheden of onschuldige burgers is in strijd met de principes van de Koran en de traditie van onze profeet, vrede zij met hem. Terrorisme is dé term die gebruikt moet worden om de acties van de IS te beschrijven.”

Deze afwijzing van terreur is niet nieuw voor Gülen. Een dag na 11 september 2001 zei hij namelijk in de Washington Post:

“Een terrorist kan geen moslim zijn, een moslim kan geen terrorist zijn” 

Andere, eerdere uitspraken van Gülen zijn onder andere:

“Er zijn genoeg moskeeën, bouw in plaats daarvan scholen”, “op afvalligheid staat GEEN doodstraf in de islam”, maar ook: “islam en democratie gaan samen.”

 

Dit zijn enkele uitspraken van de islamitische prediker Fethullah Gülen uit de jaren ’90 die hij vanaf zijn preekstoel maakte. Hoewel ruim twintig jaar gepasseerd is, blijft zijn boodschap vandaag de dag miljoenen moslims inspireren en de huidige brandhaarden op de wereld laten zien hoe actueel een boodschap als de zijne vandaag de dag blijft.

 

Maar hoe zit het dan met…

Dit doet enkele vragen rijzen, zoals:

    *  Had Gülen destijds water bij de wijn gedaan of is zijn boodschap in overeenstemming met de islam?

    *  Hoe diepgaand is zijn kennis en begrip van islam?

    *  Kan Gülens ideeën de mindset van moslims beïnvloeden?

    *  Hoe islamitisch is de Gulenbeweging?

Boeklancering

U bent van harte welkom bij de boeklancering* waarin op bovengenoemde én andere vragen ingegaan zal worden.

Boek 2014 Beheersing van kennis in moderne tijd, Fethullah Gulen als islamitische geleerde

* Deze boeklancering wordt georganiseerd rondom de Nederlandse vertaling van het boek BEHEERSING VAN KENNIS IN MODERNE TIJD: Fethullah Gülen als een islamitische geleerde’. De auteur, professor Ismail Albayrak, zal vanuit Australië komen om te spreken over zijn boek waarin wordt ingegaan op Gülens (theologische) kennis wat betreft de Koranische exegese (tafsir), profetische traditie (hadith), islamitisch recht (fiqh), islamitisch systematische theologie (kalam) en Sufisme (tasawwuf).

 

 

 

Datum: 12 september
Tijd: Inloop: 18.30 uur  19.00uur
Programma: 19.00 19.30 – 21.00 uur
Borrel: 21.00 – 21.30 uur
Locatie: Vrije Universiteit (Hoofdgebouw, Stoa zaal)
Adres: De Boelelaan 1105, Amsterdam
Routebeschrijving: Vanaf de hoofdingang van het Hoofdgebouw loopt u rechtsaf voor de Rendez VU langs richting de lift met de gele deur. Hier kunt u of met de lift of met de ernaast liggende trap naar de 2e etage. U loopt vervolgens de gang in en vindt de Stoa aan het eind van de gang rechts.

 

Aanmelden:

Uw aanmelding wordt op prijs gesteld in verband met voorbereidingen. U kunt zich aanmelden middels een (korte) email te sturen naar info@platformins.nl .

Wij stellen het zeer op prijs als u deze uitnodiging deelt met uw netwerk.

eu-brochure-kaft

Deze brochure is samengesteld door Platform INS. Wij willen daarmee de Kunst van het Samenleven in de Nederlandse samenleving bevorderen. Daarbij streven wij naar de stimulering van burgerschapszin, maatschappelijke participatie, solidariteit en respect voor diversiteit. Een veranderende bevolkingssamenstelling brengt verschillen met zich mee. Door universele ethische waarden centraal te zetten, benadrukken wij datgene wat mensen met elkaar verbindt. Degenen die de Kunst van het Samenleven verstaan, dragen volgens ons bij aan een vrediger Nederland.

Op Europees niveau verenigt een diversiteit aan staten zich in het samenwerkingsverband van de Europese Unie. Het besturen van deze unie van samenlevingen gebeurt in wederzijds vertrouwen en op basis van gedeelde waarden. Tegelijkertijd bestaat de Europese gemeenschap uit meer dan 500 miljoen burgers met verschillende normen en waarden en uiteenlopende identiteiten. Hoe ziet de Kunst van het Samenleven er uit in de Europese context? In de aanloop naar de Europese verkiezingen op 22 mei 2014 vroegen wij 8 politici van verschillende politieke partijen naar hun visie op de Kunst van het Samenleven in Europa. In deze brochure kunt u de antwoorden van de verschillende politici vergelijken.

Wij hopen dat deze brochure u zal inspireren in de Kunst van het Samenleven!

Klik hier voor de brochure.

PEACE AND DIVERSITY: THE NIGERIA EXAMPLE

Nigeria is one of the most ethnically and culturally diverse African country with an estimated population of over 170 million consisting of more than 250 ethnic groups and 500 languages and split almost evenly between Muslims and Christians. There are many factors that usually lead to conflicts in Nigeria but Religion remains on top of the list.

Nigeria is not alien to violent and devastating conflict linked with Islamic fundamentalism; the most recent is the Boko-Haram violent crisis. Empirically, the main menace to national security in Nigeria since the transition from military to civil rule in 1999 has been Religious violent behavior, championed by some Islamic sects in the northern Nigeria – in particular  Borno, Kano and Bauchi States. These reasons for the Islamists in engaging in extreme violence include the opposition of Christians to sharia legal system 1999 and 2000, US invasion of Afghanistan in 2001, the publishing of cartoons on Prophet Mohammed in a Danish newspaper. It is worthy to note that before the transition from military to civilian in 1999, the country has been plague with conflicts that were orchestrated by Islamic fundamentalism. These include the Kano city riot 1982 &1991, nationwide crisis over Nigeria’s membership in the Organization of Islamic Country all in 1986, /Kaduna/Zaria/ Funtua religious riots 1987, Kaduna Polytechnic riot 1988, Bauchi/Katsina riots1991 just to mention a few. All this conflict and many others have led death of hundreds of thousands Nigerians with billions of dollars worth of properties loss.

The real issue is not North or South, Christians or Muslims, Ijaw or Fulani. In Nigeria we are naturally distinguished and united by differences and similarities, according to gender, age, language, culture, tribe, religion, geography, and even income level. Such diversity must be seen as positives that challenge our intellect and emotions as we learn to work and live together in peace and unity. I chose to define diversity based on my perceived idea of culture and not necessarily the traditional culture of the various ethnic nationalities in Nigeria. Diversity is the totality of positive socially transmitted behaviour, patterns, beliefs, institutions and other aspects of our humanity, which generates positive thoughts and actions for the benefit of the general good of our community.

In any diverse society such as Nigeria, it is essential to ensure harmonious interaction among people and groups with plural, varied and dynamic cultural identities. I think, accepting our humanity first and foremost should give policy expression to the reality of our diversity. Policies that are designed for the inclusion and participation of all citizens irrespective of differences can guarantee social cohesion. Such policies when well thought out can check the ill tactics of divide and rule often employed by politicians. In any democratic framework there must be strength in diversity; this is because our communal needs are conducive to cultural exchanges, which adds to the flourishing of creative capacities that should sustain national unity and progress.

However, in order to contribute my quota to the peaceful coexistence of my country using our diversity as the strength, I initiated two projects; the first one is tagged “Youths and Religion tolerance. The project aim is to achieve a peaceful society that is devoid of religion chauvinism because Nigeria is a secular state that allows freedom of religion practice. I achieved this by organizing series of meetings, conferences, publications and often encourage inter-religion visitation at worship place of different religion to worship together so as to establish trust and confidence. Sometimes share scare text from their holy books to understand what each religion preaches about peace. I activated networking relationship with religious leaders, government ministries, NGOs and faith based youth’s organizations..

The second project was tagged Crossing Borders. It is a concept about global citizenship, peace and tolerance to achieve development in the society, to be more aware about the rising issues in international and local development and taking tangible steps to change the world. To be able to understand that race, religion, culture, region, colour, language etc. should not be a barrier to individual freedom, security and development. The project aimed at orientating and enlightening the youths and the masses to understand that every life is important and they must think outside the box. To create awareness among the people that they are responsible to humanity preservation from extinction, make change and take the driven seat for global peace and development. I aimed at motivating people to always approach issues with closed eyes and an open mind because when approaching issues with open mind, the borders to human development will be destroyed and a new dawn will emerge.

Nevertheless, a major problem that relates commonly to the issue of diversity is the search for equity. There is a friction in balancing diversity and equity. Often conflict inevitably occurs. As has been the case since time immemorial, differences in ethnicity, culture, religion, gender, language or political affiliation have all been at the root of conflict. Any form of group identification, ethnic, religious, social and other forms of group identification can trigger violent conflicts especially when mobilized and manipulated to do so. Dialogue of any kind, intercultural, religious, political or social, is a prerequisite for, and a cornerstone of, our unity, peace and progress. We must continuously call for greater dialogue among people with a shared humanity and better understanding of other cultures, in other to ensure a more rapid integration of socioeconomic ties between communities. Dialogue will also help us to focus on who the enemy really is and what they are up to in making us forever poor and powerless.

Aderopo Egbeleke
Institute of Social Studies (ISS), The Hague, Netherlands
MA Development studies/ SJP major

 

Wat vinden jonge politici van democratie? Hoe hoort een democratische samenleving volgens hen eruit te zien? In het kader van de themamaand “democratie” hebben drie jonge politici die hebben deelgenomen aan de Future leaders bijeenkomst ieder een artikel geschreven over dit onderwerp. Hieronder het artikel van Manuel Buitenhuis.

Democratie is een ode aan gelijkwaardigheid. In Nederland heeft iedereen een stem, en wordt niet naar geloof of afkomst gekeken bij het bepalen van iemands invloed op het democratische systeem. Dat systeem past bij een land waarin iedereen graag zijn zegje doet over alles, of het nu het weer is, de nieuwste opstelling van Van Gaal of de laatste stand van zaken in Den Haag.

Het is mede dankzij die wil om onze stem te verheffen dat Nederland een levendig publiek debat kent. Binnen dat debat is de laatste jaren een trend zichtbaar die het bewijs is van de wisselwerking tussen democratische rechten en een maatschappelijke discussie. Een steeds grotere groep Nederlanders voelde zich niet serieus genomen door de politiek. Jarenlang is er met een bezwerend vingertje gewezen naar een groep mensen die volgens politici maar niet wilde inzien dat óók de nieuwste opgedwongen maatregel toch echt voor hun eigen bestwil was. Meningsverschillen werden in die gevallen weggezet als onwetendheid. Als we die onwetendheid lang genoeg negeren, gaat hij vanzelf wel weg. De echte onwetendheid bleek in Den Haag te zitten. In reactie op de opmars van Fortuyn, en later Verdonk en Wilders lijken steeds meer partijen te erkennen dat democratie niet alleen vóór mensen, maar ook vàn mensen is.

Het is natuurlijk niet zo dat het gevoel niet serieus genomen te worden daarmee in een keer weg is. Dat is iets waar tijd overheen gaat; maar politici kunnen wel helpen. Den Haag mag best wat minder bang zijn voor haar kiezers. Op voorstellen tot democratische vernieuwing en meer transparantie wordt al jaren halsstarrig gereageerd: dat is toch nergens voor nodig? Inspraak is welkom en de peilingen worden nauwlettend in de gaten gehouden. Maar de kiezer mag maar eens in de vier jaar doorslaggevend zijn. Een parlement dat haar kiezers niet vertrouwt met de mogelijkheid haar te corrigeren of om een burgemeester te kiezen, is bang voor de mensen die haar verkiezen. En wat erger is: het is een blijk van wantrouwen.

Een volwassen verhouding tussen democratische organen en haar kiezers veronderstelt vertrouwen. Dat vetrouwen gaat beide kanten op: kiezers vertrouwen erop dat politici doen waar ze voor gekozen zijn, en politici zouden meer dan nu moeten vertrouwen op de wens van de kiezer. Het politieke kompas van honderdvijftig Kamerleden hoeft immers niet altijd gelijk te lopen met dat van de maatschappij in zijn geheel. Het vereist lef om te erkennen dat je af en toe fout kan zitten; lef dat vooralsnog helaas ontbreekt bij de meeste politieke partijen. Dat is zonde, want het vergroten van de democratische rechten van Nederlanders zou een gezonde en frisse wind kunnen blazen door het Nederlandse publieke debat.

Manuel Buitenhuis is “secretaris pers” in het landelijk bestuur van de Jonge Democraten (Jonge D66’ers). Hij studeert geschiedenis en filosofie van de wetenschap aan de Universiteit Utrecht.

Zie verder de volgende link voor het verslag van de “Future leaders” bijeenkomst:
https://platformins.nl/future-leaders-met-jonge-politici/

Wat vinden jonge politici van democratie? Hoe hoort een democratische samenleving volgens hen eruit te zien? In het kader van de themamaand “democratie” hebben drie jonge politici die hebben deelgenomen aan de Future leaders bijeenkomst ieder een artikel geschreven over dit onderwerp. Hieronder het artikel van Jojanneke Vanderveen.

Als student politieke filosofie heb ik me de afgelopen tijd dagelijks beziggehouden met de vraag: wat is de rechtvaardige staat? Het is een ingewikkelde vraag, waar allerlei antwoorden op bestaan die soms van visie verschillen, maar soms ook gewoon een ander doel hebben. Zo schetsen sommige theorieën een beeld van de ideale samenleving, een soort utopie, terwijl andere filosofen meer bezig zijn met de vraag wat je praktisch gezien zou moeten doen om een ideale wereld dichterbij te brengen.

Deze column heeft meer betrekking op dat laatste project. Ik wil me nu vooral buigen over de vraag hoe het individuele recht om je eigen levenspad te kiezen, zich verhoudt tot de democratie. Wanneer wordt dit recht geschonden en wat betekent een schending van dat recht voor het functioneren van de democratie?

Eén opmerking uit de Future leaders-bijeenkomst is mij met name bijgebleven. Toen ik mij uitsprak voor onderwijs dat het kritisch denkvermogen stimuleert, reageerde iemand met: “ja, maar daar zal niet iedereen voor zijn. Wat als mensen dan van hun geloof vallen?” Ik schrok toen een beetje. Ik had er nog niet over nagedacht dat je dat als risico kon zien, en het leek me ook onwenselijk; als (sommige) mensen alleen bij hun geloof blijven als ze niet worden aangemoedigd er kritisch op te reflecteren, is het dan wel zo’n stabiele overtuiging?

Bovendien – en dan komen we bij de rechten van het individu – heeft een collectief, of dat collectief nou gebaseerd is op een religieuze overtuiging, een politieke overtuiging of bijvoorbeeld de geografische reden dat je allemaal in hetzelfde land woont, het recht individuen binnen boord te houden door te proberen hen zo min mogelijk te laten nadenken? Misschien wordt hun feitelijke keuzevrijheid niet beperkt, maar als mensen van kinds af aan niet wordt geleerd van die keuzevrijheid gebruik te maken, kunnen we dan wel zeggen dat ze echt in staat zijn om te kiezen?

Ik denk het niet. En op het moment dat we mensen dat niet leren, is ook de democratie in gevaar. Hoe minder kritisch de massa, hoe groter de kansen voor kwaadwillende, op macht beluste politici. De geschiedenis laat zien dat het vervolgens juist de kritische geesten zijn die het meest te vrezen hebben van deze machtswellustelingen.

Zo worden de rechten van het individu dus tweemaal bedreigd als kritisch nadenken geen prioriteit krijgt. Er wordt gecompromitteerd op de keuzevrijheid van hen die het niet leren. Hoe meer mensen het niet leren, hoe groter de kans dat zij  – die het kunnen – juist daarom onderdrukt worden. Ik wil de lans dus nog maar eens breken: als we het recht om je eigen levenspad te kiezen respecteren én als we werkelijk waarde hechten aan de democratie, laten we dan het kritisch denkvermogen uiterst serieus nemen. Misschien eens filosofie in het basisonderwijs introduceren?

Jojanneke Vanderveen is oud-voorzitter van DWARS (Groenlinkse jongeren) en studeert politieke filosofie.

Zie verder de volgende link voor het verslag van de “Future leaders” bijeenkomst: https://platformins.nl/future-leaders-met-jonge-politici/