,

Wij zijn geen Mozaïek, we zijn een Ebru

Waar de kleuren in een mozaïek zich van elkaar afscheiden in begrensde hokjes, verwikkelen en omhelzen de kleuren elkaar bij een Ebru. De Ebru techniek is gebaseerd op het druppelen en/of aanbrengen van verf met een kwast in een oplossing; “verven op water”. Hoewel een Ebru schilderij uit verschillende kleuren bestaat, vormen zij samen een heel mooi geheel, zonder dat de kleuren zijn eigen identiteiten verliezen.

Wij als Nederlandse maatschappij zouden hier een heel mooie boodschap uit kunnen halen! Waarom zouden de 190 soorten nationaliteiten in Nederland elkaar niet kunnen omhelzen, dansend als verschillende soorten verfdruppeltjes,  zonder zijn eigen kleur te verliezen en om zo een harmonieus maatschappij te vormen?

Het enige wat we hiervoor nodig hebben is liefde, respect en tolerantie. Om deze drie fundamentele pilaren van een gezonde maatschappij  te bemachtigen als individu en of groep hebben wij slechts één ding nodig; kennis over wat onbekend en anders is voor ons.
Het vervelende is alleen dat minderheden elkaar altijd opzoeken en zich in een bepaalde mate van anderen isoleren. Dit maakt het natuurlijk erg lastig om de donkere paden van andere culturen te bewandelen. Onze enige zaklamp die we dan bij de hand kunnen hebben is het nemen van eigen initiatief en genoeg lef om onbekende terreinen te exploreren.

Als student zijnde liep ik op mijn eerste collegedag de collegezalen binnen waar 300 andere medestudenten ieder zijn eigen plekje had gekozen op de collegebanken. Dat soort daadwerkelijk soort opzoekt werd mij hier duidelijk, want als oliedruppels op water zochten de meeste leden van de minderheidsgroepen elkaar op. Met mijn Turkse achtergrond op zak mengde ik mij tegen alle verwachtingen in tussen een groepje multiculturele studenten. Ik zat niet bij mijn Turkse medestudenten, wat deed ik nou?!

Het feit is dat we (of we het willen of niet) genoodzaakt zijn om elkaar beter te leren kennen. We moeten er zelfs verdomd snel mee zijn! Als ongekend onbemind maakt, moeten wij als een speer in intercultureel dialoog met elkaar. Als je zelf wilt weten hoe divers jou vriendenkring is hoef je alleen in je telefoonboekje te kijken; heb je een multiculturele lijst, dan ben je goed op weg.

Een schitterende weg waar je je als individu enorm kan verrijken en op een gegeven moment ben je naast dat je Nederland bent ook een Turk, Marokkaan, Surinamer, Antilliaan, Hindoestaan, Chinees et cetera. Je weet en begrijpt waarom koeien zo heilig zijn in India, waarom Turken zo enorm trots zijn op Turkije en waarom Chinezen met stokjes eten. Op een gegeven moment gooi je je eentonige zwarte bril op zij, een bril waarmee je altijd alles eenkleurig hebt gezien en waarmee je (enigszins) met vooroordelen naar je medemensen hebt gekeken. Door deze brillen af te zetten zullen we ook anders naar elkaar kijken, we begrijpen elkaar beter, hebben meer respect, hebben elkaar meer lief en tolereren veel meer.

We hoeven niet hetzelfde te zijn, maar we kunnen elkaars handen vast hebben en als mede reizigers het Pad van het Leven bewandelen!

Yahya Gül
Student Geneeskunde Erasmus Universiteit Rotterdam


Datum:         1 april 2011
Auteur:        Yahya Gül