, , ,

VIDEO: Allochtone jongeren debatteerden met Kamerleden over racisme en werkloosheid

Video van het jongerendebat over racisme en werkloosheid staat nu online! Integratiewoordvoerders Gert-Jan Segers (CU) en Steven van Weyenberg (D66) gingen maandagavond 2 december in debat met ruim 50 allochtone jongeren. In de nagebouwde Parlementszaal van ProDemos werden onderwerpen zoals racisme en jeugdwerkloosheid uitgebreid bediscussieerd. Deze avond werd georganiseerd door Platform INS in samenwerking met ProDemos om de politieke participatie onder allochtone jongeren te stimuleren.

Zie de volgende link voor de video:

http://www.youtube.com/watch?v=cYqbyXwT6Lw

Lees hier het verslag van het debat:

https://platformins.nl/allochtone-jongeren-debatteerden-met-kamerleden-over-racisme-en-werkloosheid/

, , ,

Krantenartikel: Christenen en moslims bediscussiëren Bijbel en Koran

ROTTERDAM – Waar draait het om in de geschiedenis van Kaïn en Abel, of –zoals de islam ze noemt– Qabil en Habil? Moslims en christenen in discussie over zonde, straf en de waarde van het brengen van een offer.

Zo’n dertig belangstellenden kwamen woensdagavond opdraven in de monumentale Pelgrimvaderskerk in het Rotterdamse Delfshaven, ongeveer half om half christen en moslim. Ze komen zes keer samen, om en om in het kerkgebouw van hervormde gemeente Delfshaven en in het onderkomen van het islamitisch geïnspireerde Platform INS. Het doel: de Bijbel en de Koran onder de loep nemen, aan de hand van specifieke personen.

Woensdagavond stond de geschiedenis van Kaïn en Abel centraal. Een moeilijk verhaal, vindt Abdeslam Chakir. Hij is gezinscoach van Marokkaanse komaf en vertelde woensdag de islamitische versie van Kaïn en Abel, die in de latere overlevering Qabil en Habil zijn gaan heten. „Het is moeilijk om erachter te komen wat de misdaad is.”

Die moeilijkheid wordt veroorzaakt doordat volgens hem ook Abel niet zonder schuld is. „De goede Habil gaat met een brede smile en rechte schouders door het leven: Ik ben succesvol! Het zelfbeeld van Qabil is negatief. Hij verwacht empathie van Habil, maar krijgt die niet. Habil is bezig met zichzelf.” …Lees verder.

Geschreven door Jacob Hoekman

, , ,

Column – Teruggaan naar tijdperk van wederzijdse interesse

 To live! Like a tree, alone and free,

And like a forest, in brotherhood.

– Nazım Hikmet Ran

De blikken zijn gericht op de toekomst. We kijken recht vooruit want wij gaan een mooie toekomst opbouwen – speciaal voor de jeugd van tegenwoordig. Beginnen we bij het spekken van de spaarrekening? Of gaan we toch voor de beste school? Moeten we niet verhuizen naar een veilige(re) buurt? Onze blik is vastberaden gericht op de verste verte en daardoor struikelen we weleens over kiezelstenen op ons pad. Wat zijn die kiezelstenen dan?

Het creëren van financiële zekerheid, goede onderwijsmogelijkheden en een veilige buurt zijn enkele belangrijke aspecten van een voorspoedige ontwikkeling voor een kind. Er zijn echter meer aspecten die een kind helpen klaarstomen voor de toekomst in een multicultureel en multireligieus Nederland. Een Nederland dat tolerantie (weer) als basis neemt. Een Nederland dat het boegbeeld is van vreedzaam samenleven. Een Nederland waarin we teruggaan naar het “tijdperk” van wederzijdse interesse, waarbij acceptatie het logische gevolg was van de interesse. Hoewel dit utopisch geformuleerd lijkt, moeten we ons realiseren dat dit slechts een aantal decennia terug de alledaagse werkelijkheid was.

Niet ontkennen, maar ontdekken is een gezond uitgangspunt van een opvoeding die aansluit op het Nederland van de toekomst. Zowel verschillen als overeenkomsten moeten ontdekt worden. Zowel zichzelf als de ander moet ontdekt worden. Met de huidige focus die zich langzaam verlegt van overeenkomsten naar verschillen, versterken wij verkeerde gevoelens van de jeugd. Als het benoemen van een verschil niet afgesloten wordt met een glimlach, krijgt dit verschil een verkeerd plekje in het gebied van Wernicke, ofwel ons taalcentrum in de hersenen waarmee we betekenis toekennen aan taal. Een opeenstapeling van deze verkeerde bruggen in de verkeerde gebieden brengt een versnipperd landschap met zich mee. Een toverstaf is dan onvoldoende om de jeugd – en op den duur de maatschappij – om te vormen tot een vreedzame en bloeiende samenleving.

Samenleven noemen ik niet voor niets kunst. Van alle neuzen die wijzen, wordt verwacht dat ze bewust wijzen – en dan het liefst in dezelfde richting. Uit welke hoek de neus komt, doet er niet toe. Als het maar wijst naar de vraag hoe we samen kunnen (leren) leven. Samen wijzen naar deze vraag is daarom al een antwoord op zich, en een goede stap richting een bewuste omgang met elkaar. Wanneer ouders hun kinderen leren ontdekken in plaats van ontkennen, staat de basis voor een open en vreedzame maatschappij sterker.  De kiezelstenen (of misschien wel de valkuilen?) zijn de verschillen die uitvergroot worden tot onoverkoombare obstakels die het samenleven verstoren. Wie weet wat voor moois er naar binnen komt als we al onze denkbeeldige en gesloten deuren op een kiertje zetten.

De oplossing is misschien wel een verplichte integratiecursus voor alle inwoners van Nederland. Laten wij met zijn allen integreren tot Nederland. Eén, sterk en uniek.

, , ,

Radio-interview Interculturele ouderparticipatie

Radio-interview Interculturele ouderparticipatie

Naar aanleiding van de presentatie van de handleiding ‘Interculturele ouderparticipatie – zo doe je dat!’, is op 7 november 2012 projectmanager

Iris Creemers geïnterviewd op de radio.

In het RadioMagazine van Omroep Vlaardingen gaat ze niet alleen in op de handleiding en enkele resultaten uit de miniconferentie over onderwijs en ouderbetrokkenheid, waar de handleiding gepresenteerd werd, maar vertelt ze ook over de doelstellingen van Platform INS.

[thaudio href=’https://platformins.nl/wp-content/uploads/01-RM-Ouderenbetrokkemheid-lang-niet-voldoende-benut-2.mp3′ ]Ouderbetrokkenheid nog lang niet voldoende benut [/thaudio]

, , , ,

Gedeeld Burgerschap

Nederland is in de afgelopen jaren steeds pluriformer geworden. Terug gaan naar ‘die goede oude tijd’ uit de jaren 50 is geen realistische oplossing. We leven in een andere tijd, in een “global village” en multiculturele samenleving. Ondanks de bestaande verschillen moet iedereen zich een deel van het geheel kunnen voelen en kunnen meedoen in de samenleving. Dit gebeurt echter niet vanzelf. Er zijn gedeelde begrippen nodig waar iedereen zich zonder al te veel moeite bij aan kan sluiten.

Gedeeld burgerschap is een nieuwe dimensie die bij kan dragen aan een gevoel van eenheid onder alle bewoners van Nederland. Het draagt bij aan een samenleving waar iedereen in zijn of haar waarde gelaten wordt, zich thuis kan voelen en waar we samen in diversiteit trots op kunnen zijn. Het respecteren, accepteren en delen van elkaars verschillen ligt hierbij ten grondslag aan gedeeld burgerschap.

Klik hier voor de brochure.

[social_share/]