,

Deel III: Wat maakt dat ik (blijf) geloven?

Deel III: Wat maakt dat ik (blijf) geloven?In de huidige seculiere maatschappij is geloven niet meer een dagelijks voorkomende fenomeen. Religie is voor veel mensen geen onderdeel meer van het dagelijks ritme. Maar anno 2016 zijn er nog genoeg mensen die geloven. In Rotterdam kwamen voor de 9e jaar op rij een groep moslims en christenen, daarmee dus de aanhangers van de twee grootste wereldreligies, bijeen voor een dialoogbijeenkomst. 

Verslag: Mehmet Ali Kocaman
Student Islamitische theologie aan de Islamitische universiteit 

Het onderwerp van deze laatste cursusbijeenkomst was ‘wat maakt dat ik blijf geloven?’ Daarbij kwamen vragen voorbij als: Zou je nog moslim/christen zijn als je in een ander gezin was geboren? Waarom zijn er anno 2016 nog steeds christenen en moslims in Rotterdam? Wat houdt ons bij ons geloof? Waarom ben je eigenlijk christen of moslim? Iets zorgt ervoor dat je niet afhaakt, wat is dat? En wat vind je wel eens lastig aan geloven? Wat heb je nodig om het vol te houden?

Bittere zonden, zoete geloof

Dominee Martijn van Laar nam het woord en legde uit wat het programma voor deze avond inhield. “Eerst zullen we luisteren naar twee inleiders, een christen en een moslim. Vervolgens gaan we in groepen uiteen om met elkaar in gesprek te gaan over het thema van vanavond.”

Een collega van dominee Van Laar, dominee Arjan Markus, nam eerst het woord. Hij vertelde over waarom hij nog blijft geloven anno 2016, maar ook wat het hem lastig maakt. Dominee Markus begon eerst met wat het voor hem moeilijk maakte om te geloven. “De hedendaagse seculiere maatschappij waarin wij nu leven maakt het soms moeilijk om gelovig te blijven”, vertelde de dominee.  “Het leven, rampen en wat er gebeurt in de wereld maakt het soms lastig. De seculiere cultuur waar wij in leven, films, boeken, tv en wat we nog meer tot ons nemen, daar is God in afwezig. Dat beïnvloedt ons ook. Of het willen of niet.” Vervolgens bracht dominee Markus in waarom hij toch blijft geloven. Eén van zijn voornaamste redenen was: God. “Hij blijft aan mij trekken, ik kom niet van hem af.” Daarmee doelde hij erop dat de sterke band die hij voelt met zijn schepper, de omgeving waar hij zich in bevindt en zijn geloofsgenoten die voor hem bidden op zondag, hem helpen bij het geloof te blijven.

De tweede spreker was imam Mourad El Aissati, van stichting At Taouhid. Imam Mourad, die theologie studeert in Leiden, legde uit waarom hij nog gelooft: “Waarom blijf ik bij het geloof? Omdat ik de zoetheid die ik van het geloven in God en de bittere smaak van mijn zonden heb geproefd.” De imam had zijn gemeenschap, en in het bijzonder jongeren, gevraagd wat hen staande houdt. Hun input had hij vervolgens verwerkt in zijn eigen verhaal: “Ik wil gelovig blijven, omdat ik God zijn genade wil blijven voelen. Ik zal gelovig blijven, omdat Hij het verdient om aanbeden te worden. Als ik bekijk wat voor moois de mensen hebben gebouwd, raak ik benieuwd naar de paleizen die God voor ons klaar heeft staan in de hemel.” Het eeuwige leven die de mens te wachten staat na de dood, houdt de imam in dit leven staande en hij gaf daarover aan: “dat houdt mij bij mijn geloof.”

Diepgang

Nadat de twee sprekers klaar waren, werd het publiek in groepjes verdeeld en was het de beurt van de deelnemers om met elkaar in gesprek te gaan. Na een kennismakingsrondje konden de deelnemers vijf vragen op een briefje behandelen, maar dat diende meer als steuntje om het onderlinge gesprek op gang te brengen. De vraag die natuurlijk centraal stond was ‘Wat maakt het dat ik blijf geloven?’, welke aangevuld werd met vragen als ‘wat maakt het voor jou moeilijk om te geloven?’ en ‘in hoeverre hoort twijfel volgens bij jou bij geloven?’. Het gesprek aan tafel verliep goed. Eén deelnemer liet weten het gevoel te hebben dat moslims en christenen in principe heel veel overeenkomen en overlap hebben in wat zij geloven.

De laatste cursusbijeenkomst leek sneller te eindigen dan gebruikelijk, maar misschien kwam dat ook wel omdat men zo diep in gesprek was geraakt met elkaar. Na het eindsein bleven nog veel mensen achter om hun gesprekken af te maken. Dat liet zien dat hoewel het einde van het 9e dialoogjaar tussen moslims en christenen, er nog steeds genoeg te bespreken valt in de toekomst.

 

Kerkdienst
Hoewel de gezamenlijke bijeenkomsten afgelopen zijn, is er nog één onderdeel van deze cursus die nog moet plaatsvinden. Zondag 24 april zijn de cursisten welkom om een kerkdienst in de Oude of Pelgrimvaderskerk bij te wonen die om 10.00 uur start.

 

Geprikkeld door dit verslag?

Lees dan ook de verslagen van de andere twee bijeenkomsten:

Deel I: Barmhartigheid

Deel II: “Ik, wij en zij…”

Deel III: Wat maakt dat ik (blijf) geloven?